Wet van 4 april 2014 betreffende de verzekeringen en grondverzakkingen (MV 8564C).

Picardisch Wallonië is een streek met veel steengroeven. Door het graven van groeven droogt de bodem eromheen soms echter uit, met grondverzakkingen tot gevolg. Daarnaast komen er steeds vaker droogteperiodes voor, waardoor de situatie er niet op verbetert. Die fenomenen kunnen schade veroorzaken aan woningen (scheuren, verzakte muren, enz.).Sinds de wet van 17 september 2005 moet elke brandverzekering een dekking bevatten voor het risico van een aardverschuiving of een grondverzakking. De definitie daarvan is opgenomen in artikel 124 § 1, d) van de wet van 4 april 2014 betreffende de verzekeringen. Uit de parlementaire werkzaamheden blijkt dat de wetgever een ruime definitie heeft willen geven door te stellen dat de aardverschuiving of de grondverzakking "een gemengde oorzaak kan hebben die deels te wijten is aan een menselijk fenomeen en deels aan een natuurlijk fenomeen". In de praktijk maakt een expert in zulke gevallen een analyse.Naar verluidt weigeren bepaalde verzekeraars de schade als gevolg van zulke natuurrampen terug te betalen of vergoeden ze slechts een deel ervan.

1. Kunt u verduidelijken in welke omstandigheden de schade aan woningen als gevolg van een grondverzakking of een aardverschuiving in de buurt van steengroeven onder de wettelijke waarborg tegen natuurrampen valt?

2. Waar ligt de grens tussen het toepassingsgebied van de wettelijke waarborg tegen natuurrampen en het principe van de contractuele vrijheid?

3. Is die grens duidelijk genoeg voor de verzekerde en biedt ze voldoende voorspelbaarheid en rechtszekerheid?

4. Werd er al een wetswijziging overwogen om een betere dekking te bieden voor de risico's van een aardverschuiving of een grondverzakking in de buurt van steengroeven?