Flop UK offshore wind tender.

Enkele dagen geleden bleek dat de offshore wind tender die in het Verenigd Koninkrijk liep, werd afgesloten zonder dat er ook maar één bod werd uitgebracht. Er wordt daarbij door de sector verwezen naar het feit dat de voorziene maximale biedprijs te laag lag om rendabele projecten in de markt te zetten.Eén en ander heeft natuurlijk ook te maken met het feit dat volgens de sector zelf de kostprijs van offshore wind aanzienlijk gestegen is. Daarbij worden onder andere prijsstijgingen van circa 40 % genoteerd, wat uiteraard op een dergelijke project dat bovendien rekening moet houden met een zekere realisatietermijn waarbinnen de prijzen nog verder kunnen stijgen. Dat staat enigszins in contrast met uw uitspraak dat windenergie steeds goedkoper wordt.Voor de tender(s) die worden voorbereid voor de prinses Elisabethzone wordt, in de formulering van de tenderprincipes uit april 2023, ook zoals gebruikelijk gedacht aan een maximale strike price die nog het voorwerp zal zijn van verder studiewerk en zouden biedingen worden gepland tegen het derde kwartaal 2025.

1. Welke lessen trekt u uit de "mislukte" tender die in het Verenigd Koninkrijk liep? Noopt dit tot aanpassing van de principes zoals vastgelegd in april 2023 of zijn de nodige maatregelen om dit soort scenario's te voorkomen reeds vervat hierin?

2. Wat is de globale evolutie van de kostprijs van offshore wind in de afgelopen jaren? Hoe vertaalt dit zich in de biedingen die in de ons omliggende landen werden uitgebracht in gelijkaardige tenders? Graag cijfers per jaar en tenderprocedure zoals deze gekend zijn?

3. Wanneer wordt de studie opgestart naar de maximale strike price, zoals bedoeld in de tenderprincipes van april 2023? Wat is de tijdslijn om tot een concrete prijs te komen?

4. Welke effect hebben dit soort vaststellingen op de conclusies uit de LCOE-studie (Levelized Cost of Energy) die door 3E werd uitgevoerd om onder andere de verschillende mogelijke densiteiten met elkaar te vergelijken?